Volg Pastoor René Pisters:


Bezoekers vandaag


229
Unieke
Bezoekers
Powered By Google Analytics

The Passion

Zilveren priesterfeest Pastoor Pisters

25 jaar geleden, op 5 juni 1993, werd ik door Kardinaal Simonis tot priester gewijd in de kathedraal te Roermond.
“Wie ben ik, Heer, dat Gij mij zover hebt gebracht?” (2.Sam.7,18).
Deze zin uit het Bijbelboek Samuel had ik uitgezocht voor het gedachtenisprentje dat bij mijn priesterwijding en 1e H. Mis in Voerendaal (geboorteplaats), Klimmen (woonplaats) en Blerick (1e kapelaansplaats) werd uitgegeven.
Verwondering alom en grote dankbaarheid heerste in mijn jonge hart en in mijn geest, in de tijd van mij n wijding en 1e H. Mis.

Als jonge jongen wilde ik postbode worden of schoolmeester.
Als opgroeiende en verliefde puber dacht ik aan een leuk meisje om mee te trouwen en kinderen te krijgen. Een goede baan met een mooi huis en snelle auto voor de deur vond ik ook wel gaaf. Ik wilde architect worden, maar marketing vond ik ook wel leuk om te doen.

Ik ging uiteindelijk economie studeren aan de uni, maar toen kwam opeens die heilige en charismatische paus Johannes Paulus II mijn leven binnen wandelen. Als 16-jarig studentje mocht ik hem in 1981, na de aanslag op zijn leven, op zijn ziekenkamer in het Gemelli-ziekenhuis in Rome voor de eerste keer persoonlijk ontmoeten en spreken.
Sindsdien sluimerde er iets onderhuids, maar ik kon het niet echt benoemen. Blijkbaar ongemerkt was de Heer al heel lang met mij bezig om Hem van meer nabij te volgen en “een visser van mensen” te worden.
Op een dag voelde ik me –heel diep van binnen- geroepen om “alles” in de steek te laten en priester te worden. Ik was 22 jaar oud en meldde me aan op Rolduc, de priesteropleiding, en na 7 jaar studie en vorming, lag ik op 5 juni 1993 plat ter aarde in de kathedraal van Roermond en sprak ik de belofte uit bij mijn priesterwijding: “Heer, hier ben ik! Met de hulp van Gods genade wil ik priester zijn.”

Door de genade Gods ben ik wat ik ben: Priester in dienst van de Heer en zijn Kerk. En ondanks al mijn kleine kanten heeft de Heer mij nog altijd lief. Zwak als ik ben, ben ik sterk door Hem. Zonder Gods genade zou ik in deze wereld met al zijn verleidingen ongetwijfeld al lang geen priester meer zijn.
Nu, na 25 jaren, kan ik alleen maar dankbaar zijn en nog altijd vol verwondering, dat ik priester mag zijn, voor God en voor de mensen. Een roeping die heel mijn leven vervult en mij maakt tot een gelukkig mens. Daarom zeg ik nu, bij mijn 25-jarig priesterfeest, opnieuw vol dankbaarheid: “Wie ben ik, Heer, dat Gij mij zover hebt gebracht?”
René Pisters, pastoor.

                                                     

                THE PASSION   Simpelveld

                          15,16,21,22 en 23 september

                                                Aanvang 20.00 uur

www.facebook.com/thepassionsimpelveld

Af en toe moet je eens groot durven denken, om iets moois tot stand te kunnen brengen…
Met deze zin begon ik in april vorig jaar mijn oproep om in onze parochies “The Passion in het klein” op te voeren, voor en door inwoners van Simpelveld, Bocholtz en Ubachsberg in één gezamenlijke productie. Bedoeld ook als een geschenk voor en door de parochianen bij gelegenheid van de viering van mijn zilveren priesterfeest dit jaar. Een ander geschenk zou ik mij niet willen wensen.
Aanleiding was de jaarlijkse enorme belangstelling van meer dan 3 miljoen kijkers naar The Passion, de landelijke versie van de EO op televisie, en daarnaast de tanende belangstelling voor de vieringen van de Goede Week en Pasen in eigen parochies en de terugloop van het kerkelijke leven in het algemeen.
Van meet af aan meldden zich talloze belangstellenden voor onze kleine Passion: mensen die mee wilden organiseren, spelers en figuranten, zangers en toneelspelers, muzikanten en opbouwwerkers.
Vol enthousiasme zijn ze aan de slag gegaan, onder de bezielende leiding van regisseur Erik Derikx en een enthousiast werkgroepje dat tekende voor de organisatie. En heb ze eens allemaal zien groeien en bloeien in die afgelopen maanden! Ieder met de zijn of haar gegeven talenten. Vandaag mogen wij getuigen zijn van een unieke Passion: die van Simpelveld, Bocholtz en Ubachsberg.
25 jaar lang mag ik al priester zijn. 25 jaar lang heb ik steeds weer opnieuw in dezelfde vijver gevist en op hetzelfde akkertje gezaaid, met ieder jaar nagenoeg hetzelfde resultaat… klein maar fijn. Maar de grote rest bleef aan de kant staan. Leek onbereikbaar. En toch diep van binnen hunkerend naar de diepere zin van het leven, zoekend naar God…
Doorheen die 25 jaren heb ik me steeds opnieuw afgevraagd: hoe kan ik die mooie boodschap van het Evangelie van de man van Nazareth, Jezus Christus, brengen aan de mens van nu? Hoe kan ik bij hem binnenkomen? En hij bij mij?
Zelf vond ik het de hoogste tijd, om naast de vertrouwde wegen, ook eens een nieuwe weg in te slaan; een weg die mensen van nu eerder zullen gaan, dan de weg naar de kerk. Omdat hij laagdrempeliger is en daardoor eerder de ziel en gevoelige snaar raakt van de hedendaagse mens, op zoek naar spiritualiteit en zingeving.
Kerk-zijn is volgens mij meer dan alleen de Mis op zondagmorgen, het is ook: samen op weg gaan naar het Beloofde Land. Ieder op zijn wijze, en samen met elkaar. Daarom is mijn streven niet zozeer om meer mensen in de kerk te krijgen, maar om ze allereerst dichter bij Christus te brengen.
Komt The Passion in 2018 naar Simpelveld, Bocholtz, Ubachsberg? Zo vroeg ik me in april 2017 luidop af.
Ja, hij komt ! Hij is er ! En hoe !
Met zoveel enthousiasme onder alle medewerkenden, waarvoor oprecht mijn grote dank !
Met zoveel warme waardering onder zoveel belangstellenden uit alle windstreken, zoveel dat we helaas niet iedereen een plekje konden gunnen bij een van de voorstellingen.
Een kleine 2000 personen mogen getuigen zijn van een unieke voorstelling van het leven, sterven en verrijzen van onze Heer Jezus Christus.
Moge eenzelfde aantal ook op de een af andere manier geraakt worden door die Blijde Boodschap van die man van Nazareth, die al meer dan 2000 jaar de harten van velen echt heeft weten te raken en hun leven voorgoed heeft veranderd: Jezus Christus, de Zoon van de levende God !
Dat is mijn vurige wens, daarvoor ook mijn innig gebed.

René Pisters, pastoor.